မိတ္ေဆြတို႕။ ။ ဒီကေန႕ကြ်န္ေတာ္ မိတ္ေဆြတို႕ကို ဥပမာတစ္ခုနဲ႕ ထင္ဟပ္ျပီးေတာ့ ဗုဒၶ ေဟာၾကားတဲ့ ဒုကၡသစၥာ (ဆင္းရဲျခင္းအမွန္အေၾကာင္းတရား) ကို ေပၚလြင္ေအာင္ ရွင္းျပသြားပါမယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူမ်ား အေနနဲ႕ ဒီစၾကာ၀ဠာၾကီးမွာ ဘံုေပါင္း ၃၁ ဘံုရိွပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားမ်ားရိွေနတဲ့ လူ႕ဘံုဟာ ၃၁ ဘံုရဲ့ ပဥၥမဘံုျဖစ္တယ္၊ လူ႕ဘံုရဲ့ေအာက္မွာ ငရဲသားေတြ၊ တိရိစၦာန္ေတြ၊ ျပိတၱာေတြ၊ အသူရကာယ္ေတြ ရိွေနတဲ့ အပါယ္ေလးဘံုရိွတယ္။ လူ႕ဘံုရဲ့အထက္မွာေတာ့ နတ္ျပည္ ၆ ဘံုနဲ႕ သူ႕အထက္မွာ အျမင့္ဆံုး ျဗဟၼာဘံု ၂၀ ရိွတယ္၊ စုစုေပါင္း ၃၁ ဘံု။ ဒီ ၃၁ ဘံုသားေတြဟာ က်ေရာက္ရာဘံုအသီးသီးမွာ သူ႕ကာလအပိုင္းအျခားနဲ႕ စံစရာရိွရင္ စံ၊ ခံစရာရိွရင္ ခံျပီး အဖန္တလဲလဲ ဘ၀အမ်ဳိးမ်ဳိးမွာ အသစ္အသစ္ျဖစ္ေနရတဲ့ အစဥ္ၾကီးကို သံသရာလို႕ ေခၚတယ္။
ဒီသံသရာၾကီးဟာ ဘယ္ေလာက္ရွည္လ်ားသလဲဆိုေတာ့ ေရးေရးထင္ျမင္လာေအာင္ သင္တို႕ရဲ့လက္ရိွဘ၀ကေနျပီးေတာ့ ေရွ႕ဘ၀ ဘ၀ေတြကိုေမွ်ာ္ၾကည့္စမ္းပါ၊ ဘ၀အသစ္ အသစ္ေတြျဖစ္ျပီးရင္း ျဖစ္ရင္းနဲ႕ ဆင္းရဲမႈ တာရွည္သေလာက္ သံသရာ ၾကီးဟာလည္း ရွည္လ်ားေနတာကို မွန္းဆနိုင္ၾကလိမ့္မယ္၊ မိတ္ေဆြတို႕ ထင္လြယ္ျမင္လြယ္ေအာင္ ဒီမွာရိွတဲ့ မိုးေမွ်ာ္တိုက္ ၾကီးတစ္ခုနဲ႕ ထင္ဟပ္ျပီးျပပါမယ္၊ ေစာေစာကေျပာခဲ့တဲ့ ၃၁ ဘံုၾကီးဟာ ၃၁ ထပ္တိုက္ၾကီးတစ္တိုက္ ဆိုပါေတာ့၊ သည္ ၃၁ ထပ္တိုက္ၾကီးထဲေရာက္ေနတဲ့သူေတြအတြက္ ထြက္စရာတံခါးေပါက္မရိွပါဘူး၊ ဒီတိုက္ၾကီးအတြင္းမွာပဲ အထပ္တစ္ခုခုကို သြားလို႕ရပါတယ္။ ဘယ္လိုသြားမလဲ၊ ရိုးရိုး မိုးေမွ်ာ္တိုက္ၾကီးထဲမွာေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ ခလုတ္ကိုနိွပ္ျပီး သြားရတယ္။ ေအာက္ထပ္ဆင္းခ်င္ရင္ ေအာက္ထပ္ခလုတ္ကိုနွပ္လို၊ အထက္ထပ္သြားခ်င္ရင္ အထက္ထပ္ခလုတ္ကို နိွပ္ရတယ္ မဟုတ္လား၊ ၃၁ ဘံုနဲ႕တူတဲ့ ၃၁ ထပ္တိုက္ၾကီးထဲမွာေတာ့ ရိုးရိုးတိုက္ၾကီးထဲမွာ ခလုတ္နိွပ္ရတာလိုမလြယ္ဘူး၊ ကာယကံ ရွင္ရဲ့ ေကာင္းမႈကံ၊ မေကာင္းမႈကံ ဆိုတဲ့ အက်ဳိးဆက္အတိုင္းသာ ေကာင္းတဲ့အထပ္၊ ဆိုးတဲ့အထပ္ေတြကိုေရာက္ရတယ္၊ ကိုယ္ေရာက္ခ်င္တိုင္းေရာက္လို႕မရဘူး။
ကြ်န္ေတာ္တို႕အခုေရာက္ေနတဲ့ အထပ္ဟာ ဒီ ၃၁ ဘံု ဆိုတဲ့ တိုက္ၾကီးရဲ့ ပဥၥမထပ္ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီ အထက္ကေနျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ေသသြားျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း အထက္ကိုျဖစ္ေစ၊ ေအာက္ကိုျဖစ္ေစ၊ လက္ရိွအထပ္မွာပဲ အသြင္တစ္မ်ဳိးနဲ႕ျဖစ္ေစ ကူးေျပာင္းရဦးမွာပါ၊ သည္တစ္ခါမွာ ေကာင္းတာလုပ္ခဲ့သူအဖို႕ ေကာင္းတဲ့ေနရာကိုေရာက္ျပီး ဆိုးတာလုပ္ခဲ့သူအဖို႕ ဆိုးတဲ့ေနရာေရာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အသြင္တစ္မ်ဳိးနဲ႕ သို႕မဟုတ္ ပို၍ေကာင္းတဲ့အသြင္၊ ယုတ္ညံ့ သြားေသာအသြင္တစ္ခုခုနဲ႕ နတ္ဆိုရင္လည္း နတ္ဘံုမွာပဲ ျပန္ေရာက္၊ လူဆိုရင္လည္း လူ့ဘံုမွာပဲ ျပန္ေရာက္၊ တိရိစၦာန္ ဆိုရင္လည္း တိရိစၦာန္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးပဲ ျပန္ျဖစ္ဆိုတာမ်ဳိးလည္းရိွနိုင္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ သည္ ၃၁ ထပ္တိုက္ၾကီးထဲကေတာ့ ထြက္လို႕မရပါဘူး၊ ဒီအတြင္းမွာပဲ ဟိုေနရာေရာက္ ဒီေနရာေရာက္ အဖန္တလဲလဲေရာက္ေနတာပါပဲ။
ကဲ သည္လိုဆိုရင္ မိတ္ေဆြတို႕အေနနဲ႕ သည္လိုအက်ဥ္းေထာင္နဲ႕တူတဲ့ ၃၁ထပ္တိုက္ၾကီးထဲက မထြက္ဘဲ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာေနနိုင္ၾကမလဲ၊ ဒီတိုက္ၾကီးထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနရေနရ စားခ်င္တာစာရ၊ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ရ ဦးေတာ့ (ငါဟာ သည္တိုက္ၾကီးထဲမွာ အက်ဥ္းက်ခံေနရပါကလား) လို႕ သိလာတာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ ဒီသာယာမႈေတြကို နွစ္သက္နိုင္ပါေတာ့မလား၊ ဒီလိုပဲေနသြားခ်င္မလား၊ ေနသြားလို႕ရမလား စဥ္းစားၾကည့္ၾကစမ္းပါ၊ သတၱ၀ါတိုင္းဟာ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာကို သြားနိုင္တဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ကိုသာ ရရိွလိုတယ္ မဟုတ္လား၊ ဒါေၾကာင့္ မလြတ္လပ္တဲ့ ဘ၀မွာ ေနရတဲ့ သာယာမႈေတြဟာ တကယ္ဆိုေတာ့ ဆင္းရဲမႈေတြပဲ၊ ဒီလိုသေဘာေပါက္ထားရင္ သံသရာၾကီးမွာ ဘ၀အသစ္ အသစ္ေတြ အဖန္တလဲလဲ ျဖစ္ေပၚေနသမွ် ေကာင္းတဲ့ဘ၀ေရာက္ေရာက္၊ ဆိုးတဲ့ဘ၀ေရာက္ေရာက္ ဆင္းရဲျခင္း ပဲလို့ ျမင္လာနိုင္ပါတယ္။ သည္အေၾကာင္းကို ထြက္ေပါက္မရိွတဲ့ ၃၁ ထပ္တိုက္ၾကီး ဥပမာနဲ႕ ထင္ဟပ္ၾကည့္ၾကဖို႕ပါပဲ၊ ဒါဟာ ဗုဒၶဆိုလိုတဲ့ ဆင္းရဲျခင္းအမွန္တရားပါပဲ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ ဗ်ာဒိ၊ မရဏ ဆိုတဲ့မွတ္သားလို႕ရေအာင္ အမည္တပ္ထားတဲ့ ေ၀ါဟာရေတြအရ ေမြးဖြားရျခင္းဆင္းရဲ၊ အိုရ နာရ ေသရျခင္းဆင္းရဲ ဆိုတာေတြကို သာမန္အားျဖင့္ နားလည္ထားတာ ထက္ အခု ကြ်န္ေတာ္ရွင္းျပခဲ့တဲ့တရားသေဘာကို ရွာၾကည့္မွသာ ဆင္းရဲမႈအမွန္တရားကို ရိပ္စားမိၾကမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အခုေျပာခဲ့တာေတြဟာ ဗုဒၶတရားရဲ့ မူလအေျခခံအေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ ဆင္းရဲျခင္းအမွန္တရား (ဒုကၡသစၥာ) ရဲ့ သေဘာပါပဲ။
အားလံုး သစၥာတရားေလးပါးရိွပါတယ္၊ ဒီ သစၥာတရားေလးပါးကို မသိၾကလို႕၊ မက်င့္နိုင္ၾကလို႕ သတၱ၀ါေတြဟာ ဘ၀ အသစ္အသစ္ေတြကို တြယ္တာျပီး သံသရာၾကီးထဲမွာ တပင္တပန္း ေျပးလႊားက်င္လည္ေနၾကရရွာတယ္ဆိုတာ ဗုဒၶက သိေတာ္မူတဲ့အတြက္ ဗုဒၶ ပထမဆံုးေဟာေျပာျပသတဲ့ ဓမၼစၾကာ တရားေတာ္မွာ ဒုကၡသစၥာ၊ သမုဒယသစၥာ၊ နိေရာဓ သစၥာ၊ မဂၢသစၥာ ဆိုတဲ့ သစၥာေလးပါးကို ထည့္သြင္းညႊန္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသစၥာတရားေလးပါးကို ကြ်န္ေတာ္ ရွင္းျပပါမယ္။
(၁) ဒုကၡသစၥာ။ ။ ေမြးဖြားရျခင္းဆင္းရဲ၊ အိုရျခင္းဆင္းရဲ၊ နာရျခင္းဆင္းရဲ၊ ေသရျခင္းဆင္းရဲ၊ ၀မ္းနည္းရျခင္း၊ ပူပန္ရျခင္း၊ နာၾကည္းရျခင္း၊ ေၾကကဲြရျခင္း ဆင္းရဲနွင့္ လိုခ်င္ေတာင့္တရာမရ၍ဆင္းရဲျခင္း ဆိုျပီးေတာ့ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆင္းရဲျခင္း အေၾကာင္းတရား ငါးမ်ဳိးကို ဒုကၡသစၥာ လို႕ေခၚပါတယ္။
(၂) သမုဒယသစၥာ။ ။ ဆင္းရဲျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ တပ္မက္တြယ္တာမႈ အမွန္တရားျဖစ္တယ္၊ ဒီတရား သေဘာဟာ ဆင္းရဲျခင္းကို ဧကန္ ျဖစ္တယ္လို႕ ဗုဒၶက ညႊန္ျပတယ္၊ ဘ၀အသစ္၌ တဖန္ျဖစ္ရန္ တပ္မက္တြယ္တာျခင္း၊ တဏွာေလာဘနွင့္ ယွဥ္၍ျဖစ္ေစ၊ ရာဂနွင့္ ယွဥ္၍ျဖစ္ေစ တပ္မက္တြယ္တာျခင္းမ်ဳိးေတြဟာ သမုဒယသစၥာ ဆိုတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။
(၃) နိေရာဓသစၥာ။ ။ ဒုကၡအေပါင္း၏ ခ်ဳပ္ျငိမ္းရာျဖစ္ေၾကာင္း သိအပ္၊ ျမင္အပ္တဲ့ အမွန္တရားကိုေခၚဆိုျခင္းျဖစ္တယ္၊ တဏွာေလာဘကို ပယ္နိုင္ဖို႕၊ စြန္႕ႏိုင္ဖို႕၊ ခြာနိုင္ဖို႕၊ ျဖတ္ေတာက္နိုင္ဖို႕ သိျမင္အားထုတ္အပ္တဲ့ အမွန္တရားလို႕ဆိုပါတယ္။
(၄) မဂၢသစၥာ။ ။ ဒီ မဂၢသစၥာ ဆိုတဲ့ အမွန္တရားကေတာ့ ဒုကၡ၏ခ်ဳပ္ျငိမ္းရာ နိဗၺာန္သို႕ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကို ဆိုလိုပါတယ္၊ တစ္နည္းေျပာရရင္ ၃၁ ဘံုက ထြက္ေျမာက္ရာလမ္းပါပဲ။ သည္က်င့္စဥ္မွာရိွတဲ့ လမ္းရွစ္သြယ္ကေတာ့ ေကာင္းစြာ သိျမင္ျခင္း၊ ေကာင္းစြာ ၾကံစည္ျခင္း၊ ေကာင္းစြာ ေျပာဆိုျခင္း၊ ေကာင္းစြာျပုျခင္း၊ ေကာင္းစြာ အသက္ေမြးျခင္း၊ ေကာင္းစြာ အားထုတ္ျခင္း၊ ေကာင္းစြာေအာက္ေမ့ျခင္းနွင့္ ေကာင္းစြာတည္ၾကည္ျခင္းတို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး လို႕လည္း ေခၚပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးေျပာခဲ့တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးကို အစု သံုးစုခဲြလို႕ရပါတယ္။ ပညာ၊ သိကၡာနဲ႕ သမာဓိ ဆိုတဲ့ အစု သံုးစုျဖစ္ပါတယ္။ ပထမ အစုမွာပါတဲ့ လမ္းနွစ္သြယ္ကေတာ့ ေကာင္းစြာ သိျမင္ျခင္း၊ ေကာင္းစြာ ၾကံစည္ျခင္း တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယ အစုပါတာ ကေတာ့ ေကာင္းစြာ ေျပာဆိုျခင္း၊ ေကာင္းစြာျပဳျခင္း၊ ေကာင္းစြာ အသက္ေမြးျခင္း ဆိုတဲ့ က်င့္စဥ္သံုးမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ တတိယ အစုမွာ ပါတာကေတာ့ ေကာင္းစြာ အားထုတ္ျခင္း၊ ေကာင္းစြာေအာက္ေမ့ျခင္းနွင့္ ေကာင္းစြာတည္ၾကည္ျခင္း ဆိုတဲ့ စူးစိုက္ျခင္း သံုးမ်ဳိးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶက ဒီ မဂၢင္ရွစ္ပါး က်င့္စဥ္ရွစ္မ်ဳိးကို အလယ္အလတ္က်င့္စဥ္လို႕ ညႊန္ျပခဲ့တယ္၊ အလယ္အလတ္က်င့္စဥ္လို႕ ဆိုရတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ဒီ လမ္းစဥ္ဟာ အစြန္းနွစ္ဖက္ကို ေရာက္ေအာင္မသြားဘဲ အစြန္းနွစ္ဖက္ကို ပယ္ဖို႕ပါပဲ၊ ဘယ္လို အစြန္းေတြပါလဲ၊ အစြန္းတစ္ခုကေတာ့ ေလာကၾကီးရဲ့ သာယာမႈေတြမွာ နစ္ျမဳပ္ျပီး သံသရာက လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းကို ေမ့ေလ်ာ့ေနျခင္းဆိုတဲ့ အစြန္းတစ္ဖက္၊ တစ္ဖက္အစြန္းတစ္ခုကေတာ့ မိမိကိုယ္မိမိ အလြန္အက်ဴး ညွဥ္းပန္းနိွပ္စက္ျပီး ေလာကၾကီးက စြန္႕ခြာနိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ့ အစြန္းျဖစ္တယ္၊ ဒီနွစ္ပါးမွာ ပထမအစြန္းဟာ ေလာကအာရံုေတြကို အလြန္ အက်ဴး ခင္တြယ္ေနတဲ့အတြက္ သည္ေလာကၾကီးက မလြတ္ေျမာက္နိုင္ဘူး၊ ကာမ ခ်မ္းသာျခင္းကိုသာ အဖန္တလဲလဲ ခံစားျခင္းျဖစ္လို႕ ဗုဒၶက ျငင္းပယ္ပါတယ္၊ ဒုတိယအစြန္းကေတာ့ မိမိကိုယ္၏ ပင္ပန္းျခင္းကို အဖန္တလဲလဲ ျဖစ္ေစတတ္ျပီး ဒီေလာကၾကီးက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္နိုင္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶက ပယ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶက အထက္မွာေျပာခဲ့တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးကို အလယ္အလတ္က်င့္စဥ္လို႕ ညႊန္ျပျခင္းျဖစ္တယ္၊ ဒုကၡကို ခ်ဳပ္ျငိမ္း ေအာင္ျပဳလုပ္တဲ့နည္းကို လက္ေတြ႕ ဥပမာနဲ႕ေျပာရရင္ အနာေရာဂါတစ္ခုကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ေရာဂါရဲ့ အေၾကာင္း အရင္းကို ရွာျပီး ဒီေရာဂါနဲ႕ ကိုက္ညီမယ့္ ေဆး၀ါးကိုအသံုးျပဳ ကုသရတဲ့ ဥပမာပါပဲ၊ ဒုကၡဟာ ေရာဂါ ဆိုပါေတာ့၊ ေရာဂါ ျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းကိုသိေအာင္ လုပ္ရသလို ဒုကၡ ျဖစ္ရာျဖစ္ေၾကာင္း၊ တပ္မက္တြယ္တာမႈေတြကို ေတြ႕ေအာင္ရွာ ရပါတယ္၊ ေနာက္ဆံုး ဒီေဆးနဲ႕ ေပ်ာက္ေအာင္ ကုသ ရသလို ဒုကၡမွ လံုးလံုးလ်ားလ်ား လြတ္ေျမာက္ေအာင္ သြားနိုင္တဲ့ အက်င့္ကို လက္ေတြ႕က်င့္ရပါတယ္၊ သည္အက်င့္ကို အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း အလယ္အလတ္အက်င့္လို႕ေခၚျပီး လမ္းရွစ္လမ္း ပါ၀င္ေၾကာင္း ညႊန္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီမွ်ဆိုရင္ ဗုဒၶဟာ သတၱ၀ါမ်ားအေပၚ အဘယ္မွ်ေလာက္ ကရုဏာၾကီးမားေတာ္မူတယ္ဆိုတာ မိတ္ေဆြတို႕ စဥ္းစားလို႕ ရေလာက္ျပီ ထင္ပါတယ္၊ ဒီဘ၀ ကေနျပီး အဖန္တလဲလဲ ဆင္းရဲက်င္လည္ေနရမယ့္ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းကို ဗုဒၶက ညႊန္ျပေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
(ေရႊလမ္းေငြလမ္း၊ အေမရိကန္-ျမန္မာ ဆက္ဆံမႈမွတ္တမ္း။ ရန္ကုန္၊ အေမရိကန္ျပန္ၾကားေရးဌာန၊ ၁၉၈၀ - ဆရာၾကီး ပါေမာကၡ ဦးေဖေမာင္တင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားေသာေဆာင္းပါးကို ညိုျမ ဘာသာျပန္သည္- ဦးေဖေမာင္တင္ နွစ္ ၁၂၀ ျပည့္အမွတ္တရ)







No comments:
Post a Comment