လက္နက္စြန္႕ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားရဲ႕
လက္နက္စြန္႕ေရးမူဝါဒ
ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္စစ္ေခါင္းေဆာင္
အဆက္ဆက္ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အဖဲြ႕အစည္းေတြအေပၚမွာ ျပႆနာေျဖရွင္းဖို႕အဓိကအေျခခံထားၾကတာကေတာ့
လက္နက္စြန္႕ေရး၊ လက္နက္ခ်ေရးပါပဲ။
ဥပေဒေဘာင္ထဲဝင္တယ္၊ လက္နက္နဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလဲလွယ္တယ္၊
လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္စြန္႕တယ္ အစရွိသျဖင့္ အေပၚစီးကေနရရင္ ရသလို တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕အစည္းအသီးသီးကို
ကိုင္တြယ္ဖို႕လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္။ လုပ္ေဆာင္ ေနၾကတယ္။ လုပ္ေဆာင္ဖို႕ ၾကိဳးပမ္းေနၾကပါတယ္။
ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီ ဦးႏု လက္ထက္မွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႕လက္နက္လဲလွယ္သြားခဲ့ၾကတဲ့
တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕အစည္း ေတြရွိခဲ့တယ္။ ဦးေနဝင္း လက္ထက္မွာလည္း တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕အစည္းအခ်ဳိ႕
ဥပေဒေဘာင္ထဲဝင္ခဲ့ၾက တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေစာေမာင္နဲ႕ ဗိုလ္သန္းေရႊ လက္ထက္မွာေတာ့
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကေနတဆင့္ တခ်ဳိ႕အဖဲြ႕ ေတြ လက္နက္နဲ႕ၿငိမ္းေရးလဲလွယ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ
အခ်ဳိ႕အဖဲြ႕ေတြလက္နက္ျဖဳတ္သိမ္းခံခဲ့ၾကရတယ္။
ျမန္မာ့အင္ပါယာထူေထာင္ေရး တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ေနတဲ့
ျမန္မာေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုကေတာ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႕အစည္းတိုင္းကို
အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းေရးလုပ္ဖို႔ ဦးတည္ခ်က္ရွင္းရွင္းလင္းလင္းထားၾက ပါတယ္။ အဲဒီလို အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းေရးလုပ္ဖို႕အတြက္
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္အင္အားအလံုးအရင္းစေတးခံၿပီး ထိုးစစ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ဥပေဒအရလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးဖိႏွိပ္ကန္႔သတ္ပါတယ္။
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ
တိုင္းရင္းသားေတြအခ်င္းခ်င္းအၾကား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ ပ်က္ျပားေဝဝါးေစမဲ့ သပ္လွ်ဳိၿဖိဳခဲြေရး
နည္းလမ္းေပါင္းစံု လုပ္ပါတယ္။ အဖဲြ႕အစည္းအစိပ္စိပ္အမႊာမႊာကဲြေအာင္ ေျမွာက္ထိုးပင့္ေကာ္ၿပီး
ပံုစံတူ အဖဲြ႕အစည္းမ်ဳိးမ်ဳိးဖဲြ႕ေပးတယ္။ ျပည္သူ႕စစ္အဖဲြ႕ဖဲြ႕ခိုင္းၿပီး လက္ကိုင္တုတ္လုပ္တယ္။
စီးပြားေရးအရဖ်က္ဆီးဖို႕ ျပည္သူ႕စစ္အဖဲြ႕၊ ကာကြယ္ေရးအဖဲြ႕ အမ်ဳိးမ်ဳိးဖဲြ႕ၿပီး တနပ္စာလုပ္ပိုင္ခြင့္
အခြင့္အေရးအမ်ဳိးမ်ဳိးေပးခဲ့တယ္။
တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႕အစည္း
အေတာ္မ်ားမ်ား အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီးေနာက္ပိုင္း ျမန္မာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ လက္နက္စြန္႕ေရးမာယာေက်ာ့ကြင္းမွာ
ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕မွားဝင္ၿပီး အင္အားခ်ိနဲ႔ခဲ့ၾကတယ္။ ပ်က္စီးခဲ့ ၾကပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဒီနည္းလမ္းကိုအရမ္းသေဘာေတြ႕ၿပီး တိုင္းျပည္တခုမွာ တပ္မေတာ္
တခုပဲရွိရမယ္ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး ဘာႏိုင္ငံေရးေျဖရွင္းမႈမွ မလုပ္ပဲ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕ေတြကို
နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ လက္နက္စြန္႕ဖို႕ ပဲ ဖိအားေပးခဲ့ၾကတာပါ။
၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံကို စိန္ေခၚမဲ့နည္းလမ္းတသြယ္
အခု ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ျမန္မာအစိုးရသစ္ျဖစ္လာတဲ့
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ -NLD ဦးေဆာင္အစိုးရဟာ ျပည္သူ လူထုရဲ႕ေထာက္ခံမႈအားကို
ရယူၿပီး ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးအျမန္ေျဖရွင္းဖို႕ ၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံ /
ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ က်င္းပဖို႕ ၾကိဳးပမ္းေနပါတယ္။
ရွည္ၾကာစြာေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္မီးကို
ၿငိမ္းသတ္ဖို႕ႏိုင္ငံေရးေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပဲြလုပ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္းနဲ႕အေကာင္းဆံုး
ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေျဖရွင္းၾကရမွာမဟုတ္ပါလား။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ State
Holders အဓိကသက္ဆိုင္သူအဖဲြ႕အစည္းအားလံုး ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး ႏိုင္ငံေရးဘံုသေဘာတူညီခ်က္
ရရွိေအာင္လုပ္ေဆာင္ ရပါမယ္။
အဲဒီႏိုင္ငံေရးဘံုသေဘာတူညီခ်က္
Nation Accord/ Union Accord ေတြအရ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံကို စုဖဲြ႕ ထူေထာင္ဖို႕လိုပါမယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအခန္းက႑ကို ခ်မွတ္ၾကရပါမယ္။ ရာစုႏွစ္နီးပါးၾကာ လက္နက္ကိုင္တိုက္ခိုက္ခဲ့
တာေတြကို သင္ပုန္းေခ်ၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးေတြ လုပ္ၾကရပါမယ္။
ဒါမွသာ
တိုင္းရင္းသားမိဘျပည္သူအားလံုး ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ေမြ႕ေစမဲ့ ျပည္ေထာင္စုဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္
တကယ္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကမယ္။
သို႕ေသာ္
ဒီလိုမျဖစ္ခ်င္ မျမင္ခ်င္တဲ့ အုပ္စုကေတာ့ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား
အုပ္စု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္လာရင္ စစ္အုပ္စု ေဆြးမ်ဳိးခ်င္းေကာင္းစားေရး စီမံခ်က္ေတြအေတာ္မ်ားမ်ား
ပ်က္စီးမယ္။ တိုင္းျပည္ အဆီအႏွစ္သယံဇာတေတြ စိတ္တိုင္းက်အလဲႊသံုးစားသံုးျဖဳန္းခဲ့တာေတြ
လက္လြတ္အဆံုးရႈံးမခံခ်င္ၾကဘူး။
ဒီေတာ့
ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္ကို ရပ္တန္႕ေအာင္၊ ၾကန္႕ၾကာေအာင္ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕
ဟန္႕တား ေႏွာင့္ယွက္မယ္။ ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးေပးမယ္။ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္မယ္။ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕
ယုတ္မာတဲ့ဗီဇလုပ္ရပ္ပါပဲ။
၂၁
ရာစုပင္လံုညီလာခံမွာ ပါသင့္ပါထိုက္တဲ့ အဖဲြ႕အစည္းအားလံုးပါဝင္ရမယ္လို႕ ႏိုင္ငံေတာ္၏အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တရားဝင္ေျပာထားပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကိုေျဖရွင္းဖို႕ဆိုတာ
တကယ့္ State Holders အဓိကသက္ဆိုင္သူအဖဲြ႕အစည္းအားလံုး ပါဝင္ေျဖရွင္းမွ နီးစပ္တဲ့အေျဖရမွာပါ။
ဒါကို
သိတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က သူတို႔လိုရာကိုေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္မွာပါခ်င္ရင္
လက္နက္စြန္႕ရမယ္။ လက္နက္စြန္႕ဖို႕ၾကိဳတင္ကတိကဝတ္ေပးရမယ္ စသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာၿပီး
အခ်ဳိ႕တိုင္းရင္းသား အဖဲြ႕အစည္းေတြကို ဒီႏိုင္ငံေရးေတြ႕ဆံုပဲြမွာ မပါဝင္ႏိုင္ဖို႕ လုပ္ပါတယ္။
ဖိအားေပးပါတယ္။
အဲဒီတိုင္းရင္းသားေတြကလက္မခံရင္
၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံဟာ အႏွစ္သာရအရ ေလ်ာ့က်သြားမယ္။ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာကိုအၿပီးသတ္ မေျဖရွင္းႏိုင္ေတာ့ဘူး။
တိုက္ပဲြေတြဆက္ျဖစ္မယ္။ တိုက္ရွိေတာ့ ပဲြျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕အခန္းက႑ က ဦးေဆာင္မႈေနရာအၿမဲရွိေနမယ္။
ဒါဟာ
တပ္ခ်ဳပ္ၾကီး မင္းေအာင္လႈိင္ ရဲ႕ ၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံကို စိန္ေခၚေနတဲ့အနိမ့္ဆံုးနည္းလမ္းတခုပါပဲ။
ဒီထက္ပိုရႈပ္ေထြးေစၿပီး
၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံ မျဖစ္လာေစဖို႕ကေတာ့ ပိုျပင္းတဲ့ျပည္တြင္းစစ္တိုက္ပဲြေတြ ေဖာ္ေဆာင္မယ္။
လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြဖန္တီးမယ္။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္း
မယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ကေတာ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ႏိုင္ငံ့အာဏာကို သိမ္းယူလိုက္မယ္။
လက္နက္စြန္႕ေရးနဲ႕တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႕အစည္းမ်ား
အမ်ဳိးသားေရးရပ္တည္ခ်က္အရ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနၾကရတဲ့
တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕အစည္းေတြဟာ ဘယ္လိုမွ လက္နက္စြန္႕ေရးကို လက္ခံႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေျဖရွင္းႏိုင္ျခင္းမရွိဘဲ ဒီကိစၥကို လက္ခံ ေဆြးေႏြးဖို႕မစဥ္းစားႏိုင္ပါ။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္
KNU/KNLA ဆိုရင္ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ ေစာဘဦးၾကီး မူ ရွိပါတယ္။ “ကရင့္လက္နက္ ကရင္လက္ထဲမွာပဲရွိရမည္”
“လက္နက္ခ်စကား အလ်ဥ္းမေျပာရ” ျဖစ္ပါတယ္။ အလားတူပါပဲ အျခား တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕အစည္းေတြမွာလည္း
လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္အေပၚ တိက်ရွင္းလင္းတဲ့ မူဝါဒရပ္တည္ခ်က္ေတြရွိပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ရဲ႕လက္ထက္မွ အပစ္ရပ္စဲေရး၊
ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကေန လက္နက္ျဖဳတ္သိမ္းမႈ၊ အသြင္ေျပာင္းမႈ
ပံုသ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးခံခဲ့ရၿပီး လက္နက္မဲ့၊ အဖဲြ႕အစည္းပ်က္တာအဖတ္တင္ၿပီး ဘာႏိုင္ငံေရးတိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈမွ
မရခဲ့တဲ့အတိတ္သင္ခန္းစာေတြမ်ားျပားလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုရဲ႕
လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ဟာ ပိုမိုခိုင္မာလာၿပီး၊ လက္နက္စြန္႕ရမဲ့ကိစၥကို လက္မခံ ႏိုင္တာေတြ႕ျမင္ၾကရပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးတည္းလမ္းနဲ႕ေျဖရွင္းခြင့္မရၾကလို႔သာ
လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနၾက ရတာ မဟုတ္ပါလား။
လက္နက္စြန္႕ေရးအေပၚ တအာင္းတပ္မေတာ္အျမင္သေဘာထား
လက္နက္စြန္႕၊
လက္နက္အပ္၊ လက္နက္ခ်၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕လက္နက္လဲလွယ္၊ ဥပေဒေဘာင္တြင္းဝင္ေရာက္ျခင္း
ဒီေဝါဟာရ စကားလံုးနဲ႕ ျမန္မာစစ္အုပ္စုရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း ကိုင္တြယ္ပံုကို က်ေနာ္တို႕
တအာင္း(ပေလာင္) အဖဲြ႕ ေကာင္းေကာင္းသိျမင္ခံစားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးရဲ႕သိကၡာ၊ ေတာ္လွန္ေရးထဲပါဝင္သူေတြရဲ႕ဘဝ၊
ေတာ္လွန္ေရးကာလ အမ်ဳိးမ်ဳိးေပးဆပ္ခဲ့ၾကရတဲ့ ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ႕ဘဝ ဒါေတြအားလံုးကို ေခ်ာင္းထဲေျမာင္းထဲစြန္႔ပစ္လိုက္သလိုမ်ဳိး
ရင္းၿပီး ခံလာခဲ့ၾကရပါတယ္။
၂၀၀၅
မွာ က်ေနာ္တို႕တအာင္းအမ်ဳိးသား PSLA ရဲ႕လက္နက္ေတြ တကယ္စြန္႕ခဲ့ရတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဆီ
ရွိသမွ်လက္နက္ေတြအပ္ေပးခဲ့ရတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ေဒသဖံြ႔ၿဖိဳးေရး ကတိကဝတ္ေတြနဲ႕လဲလွယ္ခဲ့ရတယ္။
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕
ကတိကဝတ္ကိုမယံုၾကည္ေပမဲ့ ေရြးစရာလမ္းမရွိ လက္ခံခဲ့ရတယ္။ ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ေကာ
တအာင္းျပည္သူပါ မ်က္ရည္အတိ ဘဝအားကိုးရာမဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
တကယ့္လက္ေတြ႕ဘဝမွာလည္း
လက္နက္အပ္လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း တအာင္းျပည္သူေတြရဲ႕ဘဝဟာ လံုၿခံဳမႈ နတၳိျဖစ္လာခဲ့တယ္။
ေဒသတြင္းတာဝန္က် ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႕ပင္းၿပီး စီးပြားေရးအမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္စားတဲ့
ျပည္သူ႕စစ္ အဖဲြ႕ေပါင္းစံု ေပၚလာတယ္။ အိမ္ရွင္မတိုင္းရဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္အထိ ဝင္ေရာက္ဒုကၡေပးလာတဲ့အထိ
မူးယစ္ေဆးဝါးျပႆနာ ၾကီးထြားလာပါတယ္။ တအာင္းျပည္သူကိုလံုၿခံဳမႈတိုက္ရိုက္ေပးႏိုင္မဲ့
လက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕မရွိတဲ့ေနာက္ပိုင္း အျခား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြ ေဒသတြင္းဝင္ေရာက္လာၿပီး
လူသစ္စုေဆာင္းတာ၊ ရိကၡာစုေဆာင္းတာ တဆထက္တဆ တိုးမ်ား လာတယ္။ တအာင္းမိဘျပည္သူေတြဟာ တကယ့္ကို
ခိုကိုးရာမဲ့ဘဝ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္
PSLA မ်ဳိးဆက္သစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက တအာင္းမိဘျပည္သူေတြရဲ႕ အားကိုးရာ၊ ဘဝလံုၿခံဳရာ ျဖစ္ဖို႕
အတြက္ တအာင္းအမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ PSLF/TNLA ကို လူထုအားနဲ႕အျပင္းအထန္စုစည္းတည္ေထာင္
လႈပ္ရွားလာၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။
တအာင္းျပည္သူလူထုအတြက္
တအာင္းလက္နက္ကိုင္တပ္မေတာ္တရပ္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္။ လက္နက္စြန္႕ ျခင္းရဲ႕ ခါးသီးတဲ့ဘဝသင္ခန္းစာေတြအေပၚ
ေကာင္းေကာင္းၾကီးနားလည္ၿပီး ျပဳျပင္စုဖဲြ႕မႈေတြလုပ္ပါတယ္။
TNLA
တအာင္းတပ္မေတာ္ရဲ႕ သစၥာအဓိ႒ာန္-ငါးခ်က္မွာ “ငါတို႕သည္ ဘယ္ေတာ့အခါမွလက္နက္ခ် အညံ့ခံမည္
မဟုတ္” “အူယာမ္မာ္ အံဝ္းခါမ္ခ် လာက္နာက္”ဆိုတာပါၿပီး တပ္ဖဲြ႕ဝင္တိုင္း ေန႕စဥ္ကတိသစၥာျပဳၾကရပါတယ္။
ဒီေတာ့
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဖိအားေပးေနတဲ့ လက္နက္စြန္႕ဖို႕၊ လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႕၊
လက္နက္ ထိန္းခ်ဳပ္ေရး တို႕ဆိုတဲ့အရာေတြ အခု တအာင္းတပ္မေတာ္ TNLA ရဲ႕ မူေပၚလစီက လံုးဝလက္မခံပါဘူး။
တအာင္းအမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္
TNLA ဘယ္အခ်ိန္အခါမွ လက္နက္ခ်မွာ မဟုတ္ဘူး။
သို႕ေသာ္
တအာင္းလူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ ရရွိတဲ့တေန႕မွာဆိုရင္ေတာ့ တအာင္းျပည္သူ
လူထုတရပ္လံုးကို လံုၿခံဳမႈေပးႏိုင္မဲ့ ျပည္နယ္ေစာင့္တပ္၊ ျပည္နယ္လံုၿခံဳေရး၊ လူမ်ဳိးေစာင့္တပ္
အစရွိတဲ့အသြင္ေျပာင္းမႈမ်ဳိး ေဆြးေႏြးေဆာင္ရြက္တာကေတာ့ ေခတ္ကာလ အေျခအေနေပၚ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။
လက္နက္တကယ္စြန္႕ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတကယ္ရသြားမွာလား
လက္နက္တကယ္စြန္႕ၾကရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတကယ္ရသြားမွာလား
ဆိုတာကေတာ့ ရိုးရိုးေလးေျဖလိုက္ရင္ေတာ့ တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသြားႏိုင္မွာပါ။ မၿငိမ္းခ်မ္းတာ
တိုက္ပဲြေတြျဖစ္ေနတာ ဒီလက္နက္ေတြရွိေနလို႕ပါပဲ မဟုတ္လား။
သို႕ေသာ္ တကယ္လက္နက္စြန္႕ၿပီး တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႕ဆိုရင္ေတာ့
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ အပါအဝင္ လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕ေတြအားလံုး စြန္႕ဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲသလို
စြန္႕ဖို႕အတြက္ ကတိကဝတ္ေတြ ႏိုင္ငံေရးသေဘာတူညီခ်က္ေတြ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ တခ်ဳိ႕အဖဲြ႕ကိုပဲ
လက္နက္စြန္႕ခိုင္းလို႕ မၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ပါဘူး။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာေနတဲ့
လက္နက္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ေလ်ာ့ခ်ေရး DDR ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႕ေတြတင္ျပေနတဲ့ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး
SSR ပဲျဖစ္ျဖစ္ တဖက္တည္းကိုပဲလုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ပါဘူး။
၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာလက္နက္အပ္ခဲ့ရတဲ့ တအာင္းတပ္မေတာ္
PSLA ဟာ ဒီကေန႕ TNLA တပ္မေတာ္ျပန္ျဖစ္လာ ေတာ့ နဂိုအင္အားထက္ ၁၀ ဆေက်ာ္ၾကီးထြားလာပါတယ္။
က်န္တဲ့တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေတြလည္း ဒီလိုပဲ ျဖစ္လာမွာပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႕ဆိုတာ
လက္နက္စြန္႕ေရးမွာမမူတည္ပါဘူး။
ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးတဲ့နည္းလမ္းနဲ႕
တန္းတူရည္တူေဆြးေႏြးၿပီး အားလံုးလက္ခံႏိုင္မဲ့ ႏိုင္ငံေရးဘံုသေဘာတူညီခ်က္ရရွိေအာင္လုပ္ႏိုင္မွသာ
ျမန္မာျပည္တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းမွာျဖစ္ပါတယ္။
မိုင္းေဂါင္းေမာဝ္း (၂၀၁၆-၀၇-၂၃)
